راکتور کلاوس واحد بازیابی گوگرد: کنترل مناسب دما عملکرد کارآمد را تضمین می کند

در واحد بازیابی گوگرد، کنترل دمای راکتور کلاوس از اهمیت حیاتی برخوردار است، زیرا مستقیماً بر راندمان عملیاتی و پایداری واحد تأثیر می گذارد.

تنظیم دمای راکتور اول بر اساس اطمینان از هیدرولیز کامل COS و CS2 است.

COS + H2O=H2S + CO2

CS2 + H2O=H2S + CO2

سرعت واکنش این دو واکنش توسط سینتیک کنترل می شود و سرعت هیدرولیز با افزایش دما افزایش می یابد. تنها زمانی که محدوده دمایی مناسب از 316 تا 350 درجه رسیده باشد می توان به هیدرولیز کامل دست یافت.

تنظیم دما برای راکتورهای دوم و سوم باید از اصول زیر پیروی کند:

2H2S + SO2=3S + 2H2O

این واکنش یک واکنش تعادلی ترمودینامیکی و یک واکنش گرمازا است. از منظر سینتیک می توان سرعت واکنش را تعیین کرد. هر چه دما کمتر باشد، نرخ تبدیل تعادلی بالاتر است. در تئوری، دمای عملیاتی راکتورهای دوم و سوم باید بالاتر از دمای نقطه شبنم گوگرد حفظ شود تا مناسب باشد. در عین حال، با در نظر گرفتن تراکم مویرگی گوگرد، یک محدوده دمای عملیاتی ایمن بالاتر از نقطه شبنم گوگرد باید ایجاد شود. محدوده دمایی توصیه شده 210 تا 250 درجه سانتیگراد است.